Płyty
Wyświetlanie 97–108 z 109 wyników
The Sonny Rollins Quintet Rollins Plays for Bird Hybrid Mono SACD
Album będący hołdem dla Charliego Parkera, oparty na standardach mocno związanych z jego repertuarem. Najważniejszym elementem jest długi, płynnie przechodzący medley, który pokazuje sposób myślenia Rollinsa i jego podejście do improwizacji. Muzyka jest spokojna, skupiona i mocno osadzona w tradycji bebopu, ale jednocześnie bardzo osobista. To płyta, która bardziej opowiada historię niż buduje efektowność.
The Sound of Jazz 180g LP
The Sound of Jazz to album związany z historycznym programem telewizyjnym CBS z 1957 roku, który zgromadził wyjątkową grupę muzyków epoki swingu, bluesa i nowoczesnego jazzu. Płyta dokumentuje próbę poprzedzającą transmisję, dzięki czemu ma charakter żywego, luźnego spotkania wielkich osobowości, a nie studyjnie wygładzonej produkcji. Największy ciężar emocjonalny niesie „Fine And Mellow” z Billie Holiday i Lesterem Youngiem, ale cały materiał pokazuje bogactwo jazzowego języka tamtego czasu. To album ważny jako muzyczny dokument epoki, pełen spontaniczności, historii i spotkań artystów, którzy naprawdę tworzyli fundamenty jazzu.
The Wonderful Sounds of Female Vocals Hybrid Stereo Double SACD
The Wonderful Sounds of Quality Record Pressings Hybrid Stereo 2SACD
Thelonious Monk 5 by Monk by 5 180g LP
5 by Monk by 5 to album kwintetu Theloniousa Monka z 1959 roku, oparty na pięciu rozbudowanych utworach i zwartym składzie z dodatkowym głosem Thada Jonesa. Płyta pokazuje Monka w dobrze zgranym zespole, w którym jego kanciasty język kompozytorski spotyka się z mocną, nowoczesną grą Charliego Rouse’a na saksofonie tenorowym. Muzyka ma charakterystyczną dla Monka równowagę między humorem, napięciem, bluesowym pulsem i nieoczywistą konstrukcją tematów. To jazz skupiony, wyrazisty i bardzo zespołowy, ale nadal prowadzony przez niepodrabialną logikę pianisty.
Thelonious Monk Brilliant Corners 180g LP (Mono)
Brilliant Corners to jeden z najważniejszych albumów Theloniousa Monka i przełomowy moment w jego katalogu dla Riverside. Płyta pokazuje Monka jako kompozytora o bardzo osobnym języku: pełnym kanciastych melodii, nietypowych rytmów i harmonii, które wymagają od muzyków dużej uważności. W nagraniach bierze udział znakomity skład z Sonnym Rollinsem, Maxem Roachem, Oscarem Pettifordem i Clarkiem Terrym, co nadaje materiałowi mocny, zespołowy charakter. To jazz ambitny, nieoczywisty i żywy, ale nadal oparty na wyrazistych tematach, które po latach pozostały jednymi z najbardziej rozpoznawalnych kompozycji Monka.
Thelonious Monk Quartet Plus Two At the Blackhawk 180g LP
At the Blackhawk to koncertowy album Theloniousa Monka nagrany w 1960 roku w San Francisco, z kwartetem poszerzonym o Joego Gordona i Harolda Landa. Płyta pokazuje Monka w żywym klubowym kontekście, gdzie jego kanciasty fortepian spotyka się z większą sekcją dętą i mocnym, elastycznym rytmem. Repertuar opiera się na kompozycjach Monka oraz standardach, a zespół gra z energią, ale bez tracenia charakterystycznej dla niego precyzji. To nagranie ma swobodę występu na żywo i dobrze pokazuje, jak Monk potrafił prowadzić muzyków przez formy pełne napięcia, humoru i nieoczywistych akcentów.
Thelonious Monk Quartet with Johnny Griffin Thelonious in Action 180g LP
Thelonious in Action to koncertowy album Theloniousa Monka nagrany w 1958 roku w nowojorskim Five Spot Café z Johnnym Griffinem, Ahmedem Abdul-Malikiem i Royem Haynesem. Płyta pokazuje Monka w klubowym żywiole, z repertuarem opartym na jego własnych kompozycjach i z mocną przestrzenią dla improwizacji. Johnny Griffin wnosi do kwartetu energiczny, bezpośredni saksofon tenorowy, który dobrze kontrastuje z kanciastą logiką fortepianu Monka. To żywy dokument jednego z najważniejszych okresów w karierze Monka, pełen swobody, napięcia i charakterystycznego rytmicznego humoru.
Venus The Amazing Super Audio CD Sampler Vol. 22 Single-Layer Stereo Japanese Import SACD
Willie Dixon & Memphis Slim Willie’s Blues (Analogue Productions Prestige) 180g LP
Quiet Kenny to album Kenny’ego Dorhama, który pokazuje jego spokojniejszą, bardziej skupioną stronę jako trębacza. Płyta opiera się na balladach, bluesowych formach i eleganckim swingowaniu, bez potrzeby popisywania się nadmiarem energii. Dorham gra tu z dużą precyzją i miękkością, a towarzyszą mu muzycy, którzy zostawiają dużo miejsca na frazę i nastrój. To jazz kameralny, wyważony i bardzo muzyczny, zbudowany na melodii, harmonii i subtelnej pracy zespołu.