Płyty
Wyświetlanie 97–108 z 245 wyników
Jacintha Autumn Leaves The Songs Of Johnny Mercer 180g 45rpm 2LP
Autumn Leaves The Songs Of Johnny Mercer to album Jacinthy poświęcony piosenkom Johnny’ego Mercera. Płyta ma kameralny, wokalno-jazzowy charakter, z naciskiem na spokojną interpretację, klasyczne melodie i eleganckie wsparcie zespołu. Ważnym punktem programu jest „Autumn Leaves”, zaś dodatkowy kontekst nadaje obecność „Here's To Life” w wersjach związanych z filmem Play It To The Bone. To muzyka oparta na głosie, nastroju i subtelnym akompaniamencie, bardziej intymna niż efektowna.
Jacintha Here’s To Ben A Vocal Tribute To Ben Webster Hybrid Stereo SACD
Jazz At The Pawnshop Volume 1 Hybrid Multi-Channel & Stereo SACD
Klasyczne nagranie koncertowe jazzu, zarejestrowane w małym klubie i zachowujące pełną atmosferę miejsca. To płyta oparta na standardach, granych swobodnie, z dużym wyczuciem i interakcją między muzykami. Całość ma bardzo naturalny, klubowy charakter i skupia się bardziej na klimacie niż na popisach. Słychać tu wyraźnie przestrzeń, publiczność i drobne detale, które budują wrażenie bycia na żywo.
Jeff Beck Blow by Blow 180g 45rpm 2LP
Blow by Blow to instrumentalny album Jeffa Becka z 1975 roku, wyprodukowany przez George’a Martina. Płyta pokazała Becka poza typową rockową formułą, bliżej fusion, funku i jazz-rockowej swobody, ale nadal z gitarą jako głównym głosem opowieści. Utwory są zwarte, melodyjne i pełne charakterystycznych gitarowych barw, bez potrzeby wokalu czy klasycznych rockowych refrenów. To jeden z kluczowych momentów w jego karierze, bo pokazuje gitarzystę jako muzyka szukającego nowych języków, a nie tylko efektownych solówek.
Jeff Beck Blow by Blow LP
Instrumentalny album rockowy, który pokazuje przejście Jeffa Becka w stronę bardziej eksperymentalnego grania. Płyta łączy rock, funk i jazz fusion, opierając się głównie na gitarze i pracy zespołu. To jedna z ważniejszych pozycji w jego dyskografii i przykład grania bez wokalu, które nadal potrafi wciągnąć. Muzyka jest płynna, momentami spokojna, a chwilami bardziej dynamiczna, co dobrze buduje napięcie.
Jeff Beck Wired 180g 45rpm 2LP
Wired to instrumentalny album Jeffa Becka z 1976 roku, nagrany po sukcesie Blow by Blow. Płyta rozwija jego zainteresowanie jazz-rock fusion, funkiem i bardziej rozbudowaną rytmiką, z mocnym udziałem instrumentów klawiszowych i dynamicznej sekcji rytmicznej. Beck gra tu ostro, ale nie chaotycznie — jego gitara prowadzi melodie, reaguje na groove i często brzmi jak osobny, bardzo ekspresyjny głos. To album zwartej, energetycznej muzyki instrumentalnej, w której rockowa siła spotyka się z jazzową elastycznością i funkowym pulsem.
Jethro Tull Aqualung (The 2011 Steven Wilson Remix) 180g LP
Aqualung to jeden z najważniejszych albumów w historii rocka progresywnego, łączący folk, blues i ambitną narrację. Remiks Stevena Wilsona wydobywa z nagrań większą przestrzeń i szczegółowość, zachowując jednocześnie ducha oryginału. To obowiązkowa pozycja dla każdego, kto chce usłyszeć ten klasyk w najlepszej możliwej formie.
Jethro Tull Stand Up 180g 45rpm 2LP
Stand Up to drugi album Jethro Tull i ważny moment w rozwoju zespołu, bo właśnie tutaj bluesowe podstawy zaczynają mocniej mieszać się z folk-rockiem i bardziej progresywnym myśleniem o aranżacji. Płyta pokazuje Iana Andersona przejmującego większą kontrolę nad muzyką i tekstami, a dołączenie Martina Barre’a nadaje zespołowi nową gitarową energię. Utwory są różnorodne: od bluesowego „A New Day Yesterday”, przez mandolinowy „Fat Man”, po charakterystyczne opracowanie bachowskiego „Bourée”. To album żywy, pomysłowy i jeszcze stosunkowo surowy, ale już bardzo wyraźnie zapowiadający własny język Jethro Tull.
Jethro Tull Stand Up Hybrid Stereo SACD
Stand Up to drugi album Jethro Tull i ważny moment wczesnego rozwoju zespołu. Płyta pokazuje odejście od czysto bluesowych podstaw w stronę bardziej autorskiego, folk-rockowego i progresywnego języka Iana Andersona. Obok mocniejszych, bluesowych fragmentów pojawiają się tu bardziej akustyczne barwy, mandolina, charakterystyczny flet i klasyczne inspiracje, czego dobrym przykładem jest „Bourée”. To album, na którym Jethro Tull zaczyna brzmieć jak zespół o własnej, rozpoznawalnej tożsamości, a nie tylko kolejna grupa wyrosła z brytyjskiego blues rocka.