Płyty
Wyświetlanie 37–48 z 113 wyników
Ella Fitzgerald & Joe Pass Take Love Easy (Pablo Series) 180g LP
Take Love Easy to kameralny album duetu Elli Fitzgerald i Joego Passa, nagrany w 1973 roku. Płyta opiera się tylko na głosie i gitarze, dzięki czemu całość ma intymny, spokojny i bardzo bezpośredni charakter. Fitzgerald śpiewa tu z lekkością i klasą, a Pass odpowiada jej elastyczną, oszczędną grą, która zostawia dużo miejsca na frazę. To elegancki jazz wokalny bez nadmiaru ozdobników, skupiony na melodii, nastroju i bliskim dialogu dwojga muzyków.
Ella Fitzgerald Clap Hands, Here Comes Charlie! Hybrid Stereo SACD
Elvin Jones Dear John C. Hybrid Stereo SACD
Eric Dolphy Eric Dolphy At the Five Spot (Analogue Productions Prestige) 180g LP
At the Five Spot to koncertowy album Erica Dolphy’ego nagrany 16 lipca 1961 roku w nowojorskim klubie Five Spot. Płyta pokazuje wyjątkowy kwintet z Bookerem Little’em, Malem Waldronem, Richardem Davisem i Eddiem Blackwellem w muzyce żywej, ryzykownej i mocno osadzonej w klubowej energii. Dolphy i Little prowadzą tu intensywny dialog między saksofonem altowym, klarnetem basowym i trąbką, a zespół daje im dużo przestrzeni do rozwijania długich, swobodnych form. To ważny dokument nowoczesnego jazzu początku lat 60., tym mocniejszy, że uchwycił grupę, która mogła mieć jeszcze większe znaczenie, gdyby nie przedwczesna śmierć Bookera Little’a.
Eric Dolphy Far Cry 180g LP
Far Cry to album Erica Dolphy’ego z początku lat 60., nagrany z Bookerem Little’em, Jakim Byardem, Ronem Carterem i Royem Haynesem. Płyta łączy mocne zakorzenienie w jazzie z wyraźnym pędem ku awangardzie, ale nie traci przy tym formy ani muzycznej kontroli. Dolphy gra tu ostro, nerwowo i bardzo charakterystycznie, a liryczna trąbka Little’a tworzy dla niego świetny kontrapunkt. To muzyka pełna napięcia, swobody i pomysłów, pokazująca jeden z najciekawszych momentów w rozwoju nowoczesnego jazzu.
Eric Dolphy Out There 180g LP
Out There to album Erica Dolphy’ego z 1960 roku, nagrany w nietypowym kwartecie bez fortepianu, z wiolonczelą Rona Cartera jako drugim głosem melodycznym. Muzyka łączy freejazzową odwagę z wyraźnym zakorzenieniem w tradycji, dlatego nie brzmi jak całkowite zerwanie z jazzem, tylko jak jego mocne przesunięcie w stronę większej swobody. Dolphy gra tu ostro, ekspresyjnie i bardzo indywidualnie, a jego improwizacje mają niemal mówiony, nerwowy charakter. To płyta wymagająca, ale żywa i pomysłowa, pokazująca artystę, który szukał nowych form bez rezygnowania z muzycznej dyscypliny.
Fritz Reiner Moussorgsky & Ravel Pictures At An Exhibition Hybrid Multi-Channel & Stereo SACD
Gene Ammons Boss Tenor 180g LP (Stereo)
Boss Tenor to album Gene’a Ammonsa z 1960 roku, pokazujący jego pełne, pewne brzmienie saksofonu tenorowego w klasycznym kwintecie jazzowym. Płyta porusza się między bluesem, standardami, swingiem, bopem i balladą, dzięki czemu ma bardzo przystępny, a jednocześnie różnorodny charakter. Ammons gra tu z dużą swobodą i ciepłem, a Tommy Flanagan, Ray Barretto, Doug Watkins i Arthur Taylor tworzą dla niego elastyczne, żywe tło. To jazz mocno osadzony w melodii i groove’ie, bez nadmiernej komplikacji, ale z wyraźną klasą i naturalnym pulsem.
Gene Ammons The Soulful Moods of Gene Ammons 180g LP (Stereo)
The Soulful Moods of Gene Ammons to jazzowy album balladowy, w którym Gene Ammons pokazuje ciepłe, bluesowe i bardzo śpiewne brzmienie saksofonu tenorowego. Płyta opiera się na wolniejszych tematach i nastrojowych standardach, dając dużo miejsca na frazę, oddech i melodyjną prostotę. Towarzyszący mu skład z Patti Bown, George’em Duvivierem i Edem Shaughnessym gra oszczędnie, dzięki czemu saksofon Ammonsa pozostaje w centrum nagrań. To muzyka spokojna, nocna i emocjonalna, bardziej skupiona na barwie oraz uczuciu niż na wirtuozowskim popisie.
Genre: Jazz Label: Analogue Productions Size: 12″ Additional Artists: Clark Terry Johnny Hodges Jimmy Woode Jimmy Johnson Paul Gonsalves Format: 33RPM, Share: Duke Ellington The Ellington Suites (Pablo Series) 180g LP
The Ellington Suites to album zbierający trzy suity Duke’a Ellingtona nagrane w różnych okresach jego późniejszej twórczości. Materiał pokazuje Ellingtona jako kompozytora myślącego szerzej niż przez pryzmat pojedynczych standardów — to muzyka narracyjna, kolorystyczna i silnie związana z brzmieniem jego orkiestry. Szczególne znaczenie ma „The Queen's Suite”, napisana dla królowej Elżbiety II i przez lata pozostająca poza szeroką dystrybucją. To płyta dla słuchaczy, którzy chcą usłyszeć bardziej rozbudowaną, suitową stronę Ellingtona, pełną elegancji, detalu i orkiestrowej wyobraźni.
Gil Evans Gil Evans & Ten (Analogue Productions Prestige) 180g LP
Gil Evans & Ten to album z 1957 roku, który pokazuje Gila Evansa jako samodzielnego lidera i aranżera po jego ważnych współpracach z Milesem Davisem. Muzyka opiera się na kameralnym, jedenastoosobowym składzie, ale dzięki aranżacjom Evansa brzmi szerzej i bardziej orkiestrowo, niż sugerowałaby liczba instrumentów. Płyta łączy elegancję cool jazzu, subtelne prowadzenie głosów i przestrzeń dla improwizacji solistów takich jak Steve Lacy, Lee Konitz czy Jimmy Cleveland. To nagranie ważne dla zrozumienia Evansa jako twórcy, który potrafił budować bogaty świat brzmieniowy przy bardzo oszczędnych środkach.
Henry Mancini Hatari! Soundtrack Hybrid Stereo SACD
To ścieżka dźwiękowa do serialu „Peter Gunn” i jednocześnie jeden z ważniejszych albumów w historii jazzu telewizyjnego. Łączy elementy cool jazzu z klimatem kryminału, tworząc charakterystyczne, lekko mroczne brzmienie. Płyta pokazuje, jak muzyka rozrywkowa i jazz zaczęły się przenikać w latach 50. Słucha się tego dziś bardziej jak pełnoprawnego albumu jazzowego niż typowego soundtracku.